در تهران به دنیا آمد و بزرگ شد
شایان اهل تهران است؛ بزرگشده در سید خندان، محلهای متوسط و ساده. سالهای جوانیاش را در همان شهر گذراند و دانشگاه را هم در همانجا خواند. این نکته را به این دلیل میگوید که خودش زندگی روزمره ایران را از نزدیک تجربه کرده — صرف نظر از اینکه این روزها در خارج از کشور زندگی میکند.
از کودکی دو ویژگی در او آشکار بود: سرسختی و سرعت ذهن — در ریاضی، در فیزیک، در یادگیری زبان. تا دوران دبیرستان، با اشتیاقی که از موسیقی نشأت میگرفت، به انگلیسی مسلط شده بود.
اول مایکل جکسون، بعد رپ. در سال ۱۳۷۴، با شنیدن «Gangsta's Paradise» از کولیو، چیزی در او تغییر کرد. کمی بعد با توپاک شکور آشنا شد و سالها وقتش را صرف مطالعه فلو و معماری این هنر کرد — نه فقط شنیدنش.
در مدرسه هم همین روحیه سرکش بیداد میکرد. با موهای ژلزده، شلوار جین و لباسهای رنگارنگ در محیطی که تاب چنین ظاهری را نداشت، مدام با مسئولین مدرسه درگیر میشد. آنچه او را از تنبیههای جدی نجات میداد، همان چیزی بود که در کنار شیطنتهایش همیشه دیده میشد: شاگرد ممتازی که در ریاضی و فیزیک از همه جلوتر بود.
این تضاد — دانشگاه و خیابان، مهندس و هنرمند — چیزی نبود که حل کنم. چیزی بود که شدم.
— شایان
شایان در کودکی — همان روحیه سرکش، سالها پیش از واژخنیا
